Budownictwo

Beton jest materiałem, który też uległ modyfikacjom, podobnie jak ceramika, aby uzyskać lepsze właściwości budowlane. Jest jednym z najstarszych materiałów, gdyż stosowany był już w Starożytnym Rzymie. Jego wadą jest to, że jest bardzo ciężki i nie posiada izolacyjności cieplnej. Dzięki wprowadzanym ulepszeniom powstał beton komórkowy, który posiada zarówno wady jak i zalety. Plusem jest to, że beton komórkowy jest materiałem lekkim, przepuszcza parę wodną, posiada bardzo dobrą izolację cieplną. Nie sprawia problemów w obróbce. I najważniejsza pozytywna cecha tego materiału to jego cena. Jest bardzo tani i bardzo często wybierany przez inwestorów. Jego wadą jest to, że jest nasiąkliwy, mało wytrzymały na uszkodzenia, nie tłumi hałasów. Nie jest mrozoodporny aż tak, jak beton zwykły. Jest stosowany do budowania ścian zewnętrznych, wewnętrznych. Beton komórkowy można podzielić na dwie grupy. Pierwsza grupa stosowana jest do budowania ścian dwu i trzywarstwowych. Łączone są za pomocą spoiny poziomej i pionowej zwykłą zaprawą cementowo-wapienną. Drugi rodzaj betonu komórkowego charakteryzuje się większą grubością i stosowany jest do ścian jednowarstwowych. Budowanie takim materiałem przebiega podobnie jak w przypadku ceramiki poryzowanej. Zaprawę układa się tylko w spoinach poziomych, ponieważ bloczki te są przystosowane do łączenia na pióro i wpust. Dzięki zastosowaniu tego typu materiału ściana osiąga bardzo dobry współczynnik przenikania ciepła, więc idealnie nadaje się na ściany jednowarstwowe. Elementem uzupełniającym, który powinien mieć zastosowanie przy budowie ściany jednowarstwowej z betonu komórkowego są kształtki nadprożowe. Służą do ocieplenia wieńców i nadproża. Na rynku sprzedawane jest także beton komórkowy, który jest jeszcze lżejszy od wspomnianych wcześniej. Jednak on nie jest polecany do budowania murów, które są obciążone stropem czy dachem. Spełnia tylko rolę osłonową.